محمود نجم آبادى

190

تاريخ طب در ايران ( فارسى )

من باب مثل متذكر مىگرديم كه در ونديداد آمده است : هركس جوراب و پارچه پشمى و پوستى يا پنبه‌اى و شلوار بر سگ و يا انسان مرده اندازد ، گناهى مرتكب گرديده كه مجازاتش به ترتيب هشتصد و هزار و دويست و دو هزار ضربه تازيانه است . ( فقرات بيست و سوم و بيست و چهارم و بيست و پنجم باب هشتم ونديداد ) . اكنون بپردازيم به عوامل پلشت‌بر . آنچه كه از كتب دينى زرتشتيان و تواريخ مستفاد مىگردد : عوامل پلشت‌بر را مىتوان به دو دسته تقسيم كرد : عوامل فيزيكى و عوامل شيميائى . الف ) عوامل فيزيكى : به‌طور خلاصه عبارت بودند از آفتاب و آتش ( گرما ) و سرما . درباره آتش كه هم از مطهرات و هم از ضدعفونىكننده‌ها بوده ، در اوستا بسيار مفصل و مشروح از آن صحبت شده است . در باب هشتم ونديداد از فقره هفتاد و سوم تا نود و ششم تماما احكام مربوط به آتش مىباشد و از خلال اين فقرات مقام و ارج آتش در آئين زرتشت چه به عنوان پاك‌كننده و چه به عنوان ضدعفونىكننده معلوم مىگردد . اصطلاحى كه در اين باب درباره تطهير اشياء به وسيله آتش استعمال گرديده " به جاى مشروع برگرداندن آن شىء " است و اين تطهير درباره اثاثه و لوازم و ظروف فلزى و امكنه و امثال آنها نيز مىباشد . اما نور آفتاب و گرما و سرما نيز از عوامل فيزيكى بودند كه براى تطهير ( و ضد عفونى نمودن ؟ ) البسه و اشياء آلوده ، كه پس از شستن در معرض نور آفتاب و گرما و سرما